Επιχειρώντας μια μίνι αναδρομή των όσων διαδραματίστηκαν στην έως τώρα διάρκεια του Πρωταθλήματος, αναφέρθηκαν πολλά και σημαντικότατα πράγματα. Όσα δεν πρόκειται να διαβάσει κανείς σε οποιαδήποτε άλλη εφημερίδα, δηλαδή. Εξ ου και η μοναδικότητα του SUPER ARIS…
- Δεν ξέρουμε αν και ο ίδιος έχεις προλάβει να διαισθανθείς τη μεγάλη ιδιαιτερότητα αυτού του Συλλόγου έναντι των υπολοίπων. Ιδιαιτερότητα που δεν είναι άλλη από το συναίσθημα που βγάζει.
«Θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας. Μπορεί ως αντίπαλος να έβλεπα κάποια πράγματα, η έκπληξη, όμως, που ένοιωσα με όλα όσα πρόλαβα να βιώσω, ήταν τεράστια. Η αιτία, ο λόγος για αυτό το συναίσθημα και το πάθος που βγάζει ο ΑΡΗΣ, δεν είναι άλλος από τον Λαό του.
Τόσο φανατισμένους και παθιασμένους οπαδούς, να ζουν κυριολεκτικά για την ομάδα τους, δεν είδα πουθενά. Σαν παίκτης του Πανιωνίου, σας ζήλευα. Τώρα νιώθω περήφανος που σας έχω δίπλα μου…».
- Η… μεταξύ μας σχέση, πάντως, δεν ξεκίνησε και με τον καλύτερο τρόπο, αφού η πρώτη μας γνωριμία ήταν επεισοδιακή.
«Ήταν ένα περιστατικό που συμβαίνει στο ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα σε κάτι τέτοιες στιγμές, που η αδρεναλίνη χτυπάει στο κόκκινο. Εγώ την ώρα εκείνη αισθάνθηκα ότι προκλήθηκα και αντέδρασα έτσι όπως αντέδρασα».
- Προκάλεσες άσχημα όμως, γιατί αν κάποιος τρελαμένος δεν κρατούσε την ψυχραιμία του και πηδούσε τα κάγκελα, θα οδηγούταν στη φυλακή.
«Ναι, γνωρίζω πώς ήταν τότε ο νόμος. Ήταν όντως μια άτυχη στιγμή που μου συνέβη για μια και μοναδική φορά στην καριέρα μου».
- Ερχόμενος στον ΑΡΗ, σκεφτόσουν μήπως ο κόσμος ήταν μαζί σου αρνητικά προκατειλημμένος εξαιτίας του περιστατικού αυτού;
«Όχι, καθόλου δεν το σκέφτηκα, γιατί ο ΑΡΗΣ ήταν μια μεγάλη πρόκληση για μένα, που δεν ήθελα να χάσω με τίποτα. Το ένιωσα βέβαια κάπως στην αρχή, αφού ο κόσμος μού το θύμιζε συνεχώς.
Νομίζω, όμως, ότι γρήγορα κατάλαβε και ο τελευταίος οπαδός της ομάδας ότι δεν μάλωσα και δεν τα έβαλα σε καμία περίπτωση με τον κόσμο του ΑΡΗ, παρά μόνο με ένα συγκεκριμένο άτομο».
- Έτυχε να τον συναντήσεις τον συγκεκριμένο;
«Όχι, δεν έχω ξανασυναντηθεί μαζί του».
«Όμοιο του Λαού μας, δεν βρίσκεις πουθενά…»
- Εμείς στον SUPER 3 δεν ξεχωρίζουμε παίκτες, οφείλουμε όμως να αναγνωρίσουμε σ’ εσένα ότι με το πάθος που δείχνεις όταν αγωνίζεσαι, κέρδισες την εκτίμηση του κόσμου του ΑΡΗ.
«Είναι αυτό το συναίσθημα στο οποίο αναφερθήκατε προηγουμένως. Έχει να κάνει με αυτό ακριβώς που ο οπαδός θέλει να βλέπει από κάθε ποδοσφαιριστή της ομάδας του και ειλικρινά σας λέω ότι η δύναμη και η στήριξη που παρέχει ο κόσμος, τόσο σε εμένα όσο και στην υπόλοιπη ομάδα, είναι μοναδική».
- Η έκφραση «δίνει φτερά στα πόδια», αν και ακούγεται πλέον κάπως κλισέ, αποτελεί μια πραγματικότητα;
«Σας διαβεβαιώνω πως είναι και παρά είναι! Έχει συμβεί αμέτρητες φορές σε ματς που από την κούραση φτάνεις σε σημείο να “μη σ’ ακούν τα πόδια σου”, οι φωνές του κόσμου να σου δίνουν τη δύναμη και την ώθηση να μπορέσεις να τρέξεις ακόμη πιο γρήγορα.
Αντλείς απίστευτη ενέργεια από τον κόσμο, πόσο μάλλον από τον κόσμο του ΑΡΗ, που όπως είπα και προηγουμένως, όμοιό του δεν μπορείς να βρεις πουθενά».
«Έχω εκπλαγεί από τη διαιτησία εις βάρος του ΑΡΗ»
- Στην Ελλάδα βρίσκεσαι αρκετά χρόνια. Έχεις δει πολλά και έχεις καταλάβει ακόμα περισσότερα. Τη στάση της διαιτησίας απέναντι στον ΑΡΗ, πώς την κρίνεις;
«Αν και θεωρώ την ελληνική διαιτησία μια από τις χειρότερες της Ευρώπης και υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να μου έκανε και τόσο μεγάλη εντύπωση, εν τούτοις ακόμα και με τα δεδομένα αυτά, εξεπλάγην από το σύνολο των κακών διαιτησιών που είχαμε να αντιμετωπίσουμε».
- Με τη φανέλα του Πανιωνίου είχε νοιώσεις ανάλογη αδικία;
«Όχι, σε καμία περίπτωση τόσο έντονη και συνεχιζόμενη…».
- Αυτό πιστεύουμε πως τα λέει όλα. Βλέποντας όλες αυτές τις διαιτητικές σφαγές, προσωπικά σε τι σημείο έχεις φτάσει;
«Είναι φυσιολογικό βλέποντας όλα αυτά που συμβαίνουν εναντίον σου, να εκνευρίζεσαι και ίσως κάποιες φορές να χάνεις και την αυτοσυγκέντρωσή σου. Είναι απίστευτο μια τόσο επιθετική ομάδα όπως ο ΑΡΗΣ, να κάνει ένα χρόνο να κερδίσει πέναλτι…!!!
Και δεν μιλάμε για αμφισβητούμενα, αλλά για τις πλέον ξεκάθαρες περιπτώσεις. Να καταλογίζεται εις βάρος σου ένα τέτοιο πέναλτι στην Τούμπα και μετά από δύο – τρεις εβδομάδες σε πολύ πιο εξόφθαλμη παράβαση, να μη σφυρίζεται τίποτα…» .
- Ποιες φάσεις κατατάσσεις ως τα «τοπ» διαιτητικά εγκλήματα της φετινής χρονιάς;
«Καλά, αν ξεκινήσουμε να απαριθμούμε τις φετινές περιπτώσεις, θα χρειαστεί να μιλάμε δυο-τρεις μέρες!!!
Με την Καβάλα στον πρώτο γύρο δεν μας δόθηκαν τρία πέναλτι πεντακάθαρα, με τον ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό έγιναν δύο φάσεις σχεδόν παρόμοιες, που όμως σφυρίχτηκαν διαφορετικά και συμπτωματικά και τις δύο φορές εναντίον μας, με την Ξάνθη και τον Παναθηναϊκό επίσης στον πρώτο γύρο πάλι δεν μας δόθηκαν πέναλτι σε καθαρές ανατροπές.
Ακόμα και τώρα με τη Λιβαδιά είδατε τι έγινε. Μη με… τσιγκλάτε περισσότερο, γιατί έχω να πω και άλλα…».
- Οι υποψηφιότητες πολλές και… δυνατές, αλλά το φετινό «Όσκαρ» πού θα το έδινες;
«Νομίζω στον διαιτητή (σ.σ. Κωνσταντινέα) και στον βοηθό (σ.σ. Πάνου) του εντός έδρας αγώνα με τον Πανιώνιο, όταν σε μία μόνο φάση δύο διαδοχικά τους λάθη βοήθησαν τον αντίπαλο να πετύχει το γκολ της ισοφάρισης».
- Τελικά όταν διαμαρτύρεσαι σ’ έναν διαιτητή, σε βοηθά ή αυτός σε βάζει περισσότερο «στο μάτι»;
«Θα σας πω πώς νοιώθω εγώ. Ίσως να μη βοηθά, αφού χάνεις τον έλεγχο και την αυτοσυγκέντρωσή σου, αλλά εκείνη την ώρα θολώνεις από τα νεύρα σου και τρέχεις κατά πάνω του.
Εμείς βέβαια από τις τόσες αδικίες που έχουμε υποστεί φέτος, ούτε το κουράγιο δεν έχουμε ακόμα και να πάμε να διαμαρτυρηθούμε…».
- Υπήρξε διαιτητής που σας ζήτησε συγνώμη και στην τελική, πώς τη δεχτήκατε;
«Υπήρξαν πάρα πολλοί, αλλά τι να την κάνεις, πες μου… Μας κούρασε πλέον αυτό. Είναι μάταιο. Τη μια Κυριακή μας ζητούσαν συγνώμη και την επομένη μας έκαναν ακριβώς τα ίδια…».
- Στο ελληνικό Πρωτάθλημα βασιλεύουν οι διάφορες φιλίες, συμμαχίες, κουμπαριές και «αλλαξομπαλιές». Ευρισκόμενος σ’ αυτή την ομάδα, αλλά και βλέποντάς την και από μακριά σαν αντίπαλος πριν από λίγα χρόνια, διαπίστωσες ποτέ να συμμετέχει σε οποιοδήποτε από αυτά τα κυκλώματα;
«Από ό,τι λέγεται και ακούγεται, γίνονται πολλά δεξιά και αριστερά, ιδιαίτερα κάθε φορά που το Πρωτάθλημα βαδίζει προς τη λήξη του.
Προσωπικά, πάντως, αυτό που μετράει και για το οποίο εγώ νιώθω πολύ περήφανος, είναι ότι ποτέ, είτε σαν αντίπαλος, είτε σαν παίκτης του ΑΡΗ, δεν διαπίστωσα το όνομα αυτού του Συλλόγου να έχει εμπλακεί σε κάτι ύποπτο».
«Συγκλονιστικές στιγμές σε εμπόλεμη ζώνη…»
- Το να αγωνίζεται κάποιος στο ισραηλινό Πρωτάθλημα, από μόνο του είναι μια εμπειρία. Ίσως βέβαια το ίδιο δυσάρεστη και επικίνδυνη μ’ αυτήν του ελληνικού.
«Σίγουρα από άποψης επικινδυνότητας δεν μπορεί να γίνει η παραμικρή σύγκριση. Όλα τα παιχνίδια που πηγαίναμε να δώσουμε με την Μπεϊτάρ σε εδάφη που υπήρχαν Άραβες, γίνονταν σε πραγματικά πολύ τεταμένη ατμόσφαιρα.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν αγώνα που πήγαμε να δώσουμε στην έδρα της Σαρινίκ, το γήπεδο της οποίας βρίσκεται σε παλαιστινιακά εδάφη.
Το ματς ήταν ζωής και θανάτου για αυτούς και το χειρότερο όλων ήταν ότι διεξαγόταν λίγο μετά το ξέσπασμα κάποιων νέων ταραχών. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ώρα που αναχωρούσαμε από το γήπεδό μας, τα πρόσωπα των οπαδών του Μπεϊτάρ που ήρθαν να μας αποχαιρετήσουν, σαν να μας έβλεπαν για τελευταία φορά.
Οι στιγμές ήταν συγκλονιστικές. Κερδίσαμε 0-1 και στην επιστροφή μάς περίμεναν πάνω από 2.000 άτομα. Σαν να γυρίζαμε θριαμβευτές από την εμπόλεμη ζώνη…».
- Πλησιάζοντας στο φινάλε της κανονικής περιόδου, μόλις δύο αγωνιστικές πριν από τη λήξη του Πρωταθλήματος και με την ομάδα μας ήδη στα playoffs, μπορούμε να κάνουμε μια μικρή σύνοψη για όλα όσα συνέβησαν ως τώρα. Για όλους εμάς το κομβικότερο σημείο, το σημείο «μηδέν» της χρονιάς ήταν η έλευση του Έκτορ Ραούλ Κούπερ.
«Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Ο αέρας και η αύρα του ερχομού ενός τέτοιου προπονητή, είναι πραγματικά τεράστια. Η παρουσία του κ. Κούπερ στον πάγκο της ομάδας ήταν καταλυτική. Εκτός του μεγάλου κινήτρου που είχε ο καθένας από εμάς να δείξει αυτά που μπορεί, συνειδητοποιήσαμε όλοι ότι πλέον τα ψέματα είχαν τελειώσει…»
- Ο λόγος για την άσχημη εικόνα που παρουσιάζαμε στην προ Κούπερ εποχή, με τους Μαζίνιο και Ντονάτο στον πάγκο, ποιος ήταν;
«Νομίζω η ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση που είχαμε στις δυνατότητές μας. Γνωρίζαμε ότι έχουμε καλή ομάδα, αλλά δεν πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε. Μας έλειπε η νοοτροπία και το ένστικτο του νικητή. Αυτό πληρώναμε στην αρχή».
- Η συμβολή του κ. Κούπερ στην ολική μεταμόρφωση του ΑΡΗ, ήταν κυρίως ψυχολογική ή σε θέματα αγωνιστικής τακτικής;
«Νομίζω κυρίως ψυχολογική και αυτό φαίνεται από το ρόστερ που παράμεινε σχεδόν αναλλοίωτο. Ο κ. Κούπερ κατάφερε να αλλάξει εντελώς τη νοοτροπία αυτής της ομάδας, βοηθώντας τον κάθε παίκτη ξεχωριστά να ξαναβρεί τη χαμένη του αυτοπεποίθηση».
- Η εξωτερική του όψη φαίνεται σκληρή και απόμακρη. Οι πράξεις του όμως, αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά του, δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.
«Αυτή που περιγράψατε στην αρχή ίσως να είναι η εικόνα που θέλει ο ίδιος να βγάζει προς τα έξω. Όσοι, όμως, έχουν την τύχη να ζούνε από κοντά αυτόν τον άνθρωπο, έχουν να λένε για το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του. Είναι πολύ ανοιχτός σε κάθε συζήτηση, έτοιμος να κουβεντιάσει οποιαδήποτε πρόβλημα απασχολεί κάποιον παίκτη.
Το να έχεις τέτοια σχέση με έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο και προπονητή, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ ότι στα δύσκολα δεν δίστασε να ποντάρει πάνω μας και να μας εμπιστευτεί. Μιλάω, φυσικά, για τις ημέρες που ακολούθησαν του παιχνιδιού με τον Αστέρα Τρίπολης».
- Αλήθεια, πώς κύλησε η εβδομάδα ανάμεσα στα παιχνίδια με Αστέρα Τρίπολης και ολυμπιακό;
«Είναι δύσκολο κάποιος να εξηγήσει την τόσο μεγάλη διαφορά στην απόδοση μιας ομάδας μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μόλις οκτώ ημερών. Τον σπουδαιότερο ρόλο για αυτή την συλλογή έπαιξε για εμένα η στάση του κ. Κούπερ.
Έκανε τρομερή προσπάθεια, ιδιαίτερα στον ψυχολογικό τομέα, εκείνη την εβδομάδα, με κατ’ ιδίαν συναντήσεις με όλους τους ποδοσφαιριστές, κατορθώνοντας όχι μόνο να αναστρέψει το όλο κλίμα, αλλά κυριολεκτικά να μεταμορφώσει μια ομάδα που μέχρι τότε μέσα στον αγωνιστικό χώρο έδειχνε “άρρωστη”».
- Το ντεμπούτο και η πρώτη του γνωριμία με τον «μαγικό» κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου έγινε με τον πλέον… αντιπροσωπευτικό τρόπο. Στην έδρα – άσυλο της ομάδας – κατεστημένο της Βόρειας Ελλάδας και με μια διαιτησία που με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκασε την ομάδα μας σε ήττα.
«Θεωρώ το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα πλασματικό, που το καθόρισε κατά τεράστιο βαθμό ο διαιτητής με τις αποφάσεις και τα σφυρίγματά του. Ο αγώνας αυτός αποτελούσε όλο αυτό το διάστημα για εμάς ένα μεγάλο “αγκάθι” και θέλαμε με κάθε τρόπο να το βγάλουμε από μέσα μας.
Το κρατούσαμε φυλαγμένο έναν ολόκληρο γύρο και μόλις έφτασε η ώρα, δώσαμε τις δικές μας απαντήσεις, αποδεικνύοντας σ’ ολόκληρη Ελλάδα, δίκαια και πεντακάθαρα, ποιος από τους δύο είναι καλύτερος».
«Τεράστια η συμβολή του Λαμπριάκου»
- Στον αγώνα του πρώτου γύρου στη Λιβαδειά, αυτός ο «παλίκαρος» ο Μασάδο (στο Βικελίδης πάντως δεν τον είδαμε, είχε φροντίσει να μην είναι καν στην αποστολή) μαζί με 4-5 συμπαίκτες του, σου όρμηξαν στη φυσούσα. Πώς έγινε το σκηνικό;
«Ήταν μια ενέργεια που μόνο αντρίκια δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Ήταν μια ομάδα 4-5 παικτών του Λεβαδειακού που μου επιτέθηκαν και αν δεν βρισκόταν εκεί κοντά ο Σταύρος ο Λαμπριάκος να με βοηθήσει, μπορεί και να με είχαν… σκοτώσει».
- Κυριολεκτικά, απίστευτα αυτά που δηλώνεις. Συγκλονιστικά… όσο και η παρουσία και το πνεύμα του Σταύρου σ’ ολόκληρη την ομάδα.
«Προσωπικά θεωρώ ότι η συμβολή του στο κλίμα και στη γενικότερη ψυχολογία της ομάδας είναι τεράστια. Θα ξεκινήσω τονίζοντας ότι πάνω από όλα ότι πρόκειται για έναν φανατικό οπαδό του ΑΡΗ. Μου έκανε τρομερή αίσθηση η αντίδρασή του μετά το ματς της Τούμπας, όταν μέσα στα αποδυτήρια και μπροστά σ’ όλους μας ξέσπασε σε λυγμούς.
Πραγματικά είχε αρρωστήσει με το όλο σκηνικό. Ο Σταύρος μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλο χρόνο συμμετοχής, όλοι εμείς όμως οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, νιώθουμε την παρουσία του πολύ αισθητή. Ακόμη και στον πάγκο να βρίσκεται, τον νιώθουμε σαν να παίζει δίπλα μας…».
- Για αυτό και δεν είναι λίγες οι φορές που παίκτες που σκοράρουν, τρέχουν να του αφιερώσουν τα τέρματα που πετυχαίνουν.
«Ασφαλώς. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Σεβόμαστε απόλυτα αυτό που νιώθει ο Σταύρος για τον ΑΡΗ και σχεδόν κάθε γκολ πάμε να το πανηγυρίσουμε μαζί του, γνωρίζοντας ότι αυτός το χαίρεται περισσότερο ακόμα και από τον σκόρερ.
Κατάφερε να μεταδώσει σ’ όλους μας το πνεύμα, τον παλμό και το τι πραγματικά αντιπροσωπεύει αυτός ο Σύλλογος. Και πιστέψτε με, ο τρόπος που το κάνει, μας ωθεί όλους μας να αγαπήσουμε και να νιώσουμε τον ΑΡΗ και τον κόσμο του πολύ περισσότερο».
«Επιθυμία μου να φοράω αυτή τη φανέλα για πολλά χρόνια»
- Πώς έχει το θέμα της επέκτασης του συμβολαίου σου;
«Δυστυχώς δεν είναι ένα θέμα που εξαρτάται αποκλειστικά από τις δικές μου προθέσεις. Στον ΑΡΗ βρίσκομαι ως δανεικός και δεν γνωρίζω αν έχει κινηθεί κάποια διαδικασία ως τώρα. Η δική μου πρόθεση, πάντως, είναι να παραμείνω».
- Το καλοκαίρι γράφτηκε ότι είχες πρόταση από τους συμπολίτες. Ισχύει;
«Όχι, δεν υπέπεσε τίποτε τέτοιο στην αντίληψή μου».
- Το ρωτάμε αυτό, γιατί μόλις γράφτηκε για ενδιαφέρον του ΑΡΗ για σένα, την επόμενη κιόλας ημέρα όλα τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ της πόλης, αυτομάτως ανακάλυψαν και ενδιαφέρον της ομάδας που σαν πιστά σκυλάκια υπηρετούν τόσα χρόνια.
«Δεν μου κάνει καμία αίσθηση αυτό, αφού ξέρω καλά πώς λειτουργεί ο Τύπος…».
- Δεδομένης της συμπάθειας και της αγάπης που τρέφει ο κόσμος προς το πρόσωπό σου, θα μπορούσες ποτέ να πας εκεί;
«Επειδή ακριβώς και εγώ σέβομαι απόλυτα τον κόσμο, θέλω να είμαι και απόλυτα ειλικρινής μαζί του. Η λέξη “ποτέ” για έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή είναι πολύ βαριά και μπορεί να σε εκθέσει εύκολα. Τα παραδείγματα, άλλωστε, είναι και πάρα πολλά και πολύ πρόσφατα.
Το μόνο που μπορώ να τονίσω τη στιγμή αυτή που μιλάμε, είναι ότι νιώθω απόλυτα ικανοποιημένος εδώ, τόσο από την ομάδα, όσο και από τη συμπεριφορά του κόσμου προς το πρόσωπό μου, οπότε το πρώτο μου μέλημα και επιθυμία είναι να συνεχίσω να φοράω αυτή τη φανέλα για πολλά ακόμη χρόνια.
Άλλωστε, τον πρώτο και τελευταίο λόγο στην περίπτωσή μου έχει ο ΑΡΗΣ. Αυτός θα αποφασίσει αν θέλει να με κρατήσει ή όχι. Έχουμε καιρό, πάντως, μπροστά μας για αυτό το ζήτημα, αφού μεσολαβούν οι κρισιμότεροι αγώνες ολόκληρης της χρονιάς και πρέπει να μείνουμε απόλυτα προσηλωμένοι σ’ αυτούς».
- Ακριβώς. Τελικός Κυπέλλου και συμμετοχή στα playoffs. Ή αλλιώς… ραντεβού με την Ιστορία.
«Θέλω να γνωρίζετε ότι έτσι ακριβώς νιώθουμε και όλοι εμείς οι παίκτες. Η ευθύνη δεν είναι απλά μεγάλη, είναι τεράστια. Υπήρξαν στιγμές, ειδικά μετά από άσχημα αποτελέσματα στην αρχή του Πρωταθλήματος, που δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια.
Ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει η κατάκτηση ενός Τροπαίου για τον ΑΡΗ και δεν υπάρχει ούτε ένας από εμάς που να μη θέλει να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της Ιστορίας αυτού του Συλλόγου.
«Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Ο αέρας και η αύρα του ερχομού ενός τέτοιου προπονητή, είναι πραγματικά τεράστια. Η παρουσία του κ. Κούπερ στον πάγκο της ομάδας ήταν καταλυτική. Εκτός του μεγάλου κινήτρου που είχε ο καθένας από εμάς να δείξει αυτά που μπορεί, συνειδητοποιήσαμε όλοι ότι πλέον τα ψέματα είχαν τελειώσει…»
- Ο λόγος για την άσχημη εικόνα που παρουσιάζαμε στην προ Κούπερ εποχή, με τους Μαζίνιο και Ντονάτο στον πάγκο, ποιος ήταν;
«Νομίζω η ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση που είχαμε στις δυνατότητές μας. Γνωρίζαμε ότι έχουμε καλή ομάδα, αλλά δεν πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να κερδίσουμε. Μας έλειπε η νοοτροπία και το ένστικτο του νικητή. Αυτό πληρώναμε στην αρχή».
- Η συμβολή του κ. Κούπερ στην ολική μεταμόρφωση του ΑΡΗ, ήταν κυρίως ψυχολογική ή σε θέματα αγωνιστικής τακτικής;
«Νομίζω κυρίως ψυχολογική και αυτό φαίνεται από το ρόστερ που παράμεινε σχεδόν αναλλοίωτο. Ο κ. Κούπερ κατάφερε να αλλάξει εντελώς τη νοοτροπία αυτής της ομάδας, βοηθώντας τον κάθε παίκτη ξεχωριστά να ξαναβρεί τη χαμένη του αυτοπεποίθηση».
- Η εξωτερική του όψη φαίνεται σκληρή και απόμακρη. Οι πράξεις του όμως, αλλά και η γενικότερη συμπεριφορά του, δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.
«Αυτή που περιγράψατε στην αρχή ίσως να είναι η εικόνα που θέλει ο ίδιος να βγάζει προς τα έξω. Όσοι, όμως, έχουν την τύχη να ζούνε από κοντά αυτόν τον άνθρωπο, έχουν να λένε για το χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του. Είναι πολύ ανοιχτός σε κάθε συζήτηση, έτοιμος να κουβεντιάσει οποιαδήποτε πρόβλημα απασχολεί κάποιον παίκτη.
Το να έχεις τέτοια σχέση με έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο και προπονητή, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ ότι στα δύσκολα δεν δίστασε να ποντάρει πάνω μας και να μας εμπιστευτεί. Μιλάω, φυσικά, για τις ημέρες που ακολούθησαν του παιχνιδιού με τον Αστέρα Τρίπολης».
- Αλήθεια, πώς κύλησε η εβδομάδα ανάμεσα στα παιχνίδια με Αστέρα Τρίπολης και ολυμπιακό;
«Είναι δύσκολο κάποιος να εξηγήσει την τόσο μεγάλη διαφορά στην απόδοση μιας ομάδας μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μόλις οκτώ ημερών. Τον σπουδαιότερο ρόλο για αυτή την συλλογή έπαιξε για εμένα η στάση του κ. Κούπερ.
Έκανε τρομερή προσπάθεια, ιδιαίτερα στον ψυχολογικό τομέα, εκείνη την εβδομάδα, με κατ’ ιδίαν συναντήσεις με όλους τους ποδοσφαιριστές, κατορθώνοντας όχι μόνο να αναστρέψει το όλο κλίμα, αλλά κυριολεκτικά να μεταμορφώσει μια ομάδα που μέχρι τότε μέσα στον αγωνιστικό χώρο έδειχνε “άρρωστη”».
- Το ντεμπούτο και η πρώτη του γνωριμία με τον «μαγικό» κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου έγινε με τον πλέον… αντιπροσωπευτικό τρόπο. Στην έδρα – άσυλο της ομάδας – κατεστημένο της Βόρειας Ελλάδας και με μια διαιτησία που με συνοπτικές διαδικασίες καταδίκασε την ομάδα μας σε ήττα.
«Θεωρώ το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα πλασματικό, που το καθόρισε κατά τεράστιο βαθμό ο διαιτητής με τις αποφάσεις και τα σφυρίγματά του. Ο αγώνας αυτός αποτελούσε όλο αυτό το διάστημα για εμάς ένα μεγάλο “αγκάθι” και θέλαμε με κάθε τρόπο να το βγάλουμε από μέσα μας.
Το κρατούσαμε φυλαγμένο έναν ολόκληρο γύρο και μόλις έφτασε η ώρα, δώσαμε τις δικές μας απαντήσεις, αποδεικνύοντας σ’ ολόκληρη Ελλάδα, δίκαια και πεντακάθαρα, ποιος από τους δύο είναι καλύτερος».
«Τεράστια η συμβολή του Λαμπριάκου»
- Στον αγώνα του πρώτου γύρου στη Λιβαδειά, αυτός ο «παλίκαρος» ο Μασάδο (στο Βικελίδης πάντως δεν τον είδαμε, είχε φροντίσει να μην είναι καν στην αποστολή) μαζί με 4-5 συμπαίκτες του, σου όρμηξαν στη φυσούσα. Πώς έγινε το σκηνικό;
«Ήταν μια ενέργεια που μόνο αντρίκια δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω. Ήταν μια ομάδα 4-5 παικτών του Λεβαδειακού που μου επιτέθηκαν και αν δεν βρισκόταν εκεί κοντά ο Σταύρος ο Λαμπριάκος να με βοηθήσει, μπορεί και να με είχαν… σκοτώσει».
- Κυριολεκτικά, απίστευτα αυτά που δηλώνεις. Συγκλονιστικά… όσο και η παρουσία και το πνεύμα του Σταύρου σ’ ολόκληρη την ομάδα.
«Προσωπικά θεωρώ ότι η συμβολή του στο κλίμα και στη γενικότερη ψυχολογία της ομάδας είναι τεράστια. Θα ξεκινήσω τονίζοντας ότι πάνω από όλα ότι πρόκειται για έναν φανατικό οπαδό του ΑΡΗ. Μου έκανε τρομερή αίσθηση η αντίδρασή του μετά το ματς της Τούμπας, όταν μέσα στα αποδυτήρια και μπροστά σ’ όλους μας ξέσπασε σε λυγμούς.
Πραγματικά είχε αρρωστήσει με το όλο σκηνικό. Ο Σταύρος μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλο χρόνο συμμετοχής, όλοι εμείς όμως οι υπόλοιποι συμπαίκτες του, νιώθουμε την παρουσία του πολύ αισθητή. Ακόμη και στον πάγκο να βρίσκεται, τον νιώθουμε σαν να παίζει δίπλα μας…».
- Για αυτό και δεν είναι λίγες οι φορές που παίκτες που σκοράρουν, τρέχουν να του αφιερώσουν τα τέρματα που πετυχαίνουν.
«Ασφαλώς. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Σεβόμαστε απόλυτα αυτό που νιώθει ο Σταύρος για τον ΑΡΗ και σχεδόν κάθε γκολ πάμε να το πανηγυρίσουμε μαζί του, γνωρίζοντας ότι αυτός το χαίρεται περισσότερο ακόμα και από τον σκόρερ.
Κατάφερε να μεταδώσει σ’ όλους μας το πνεύμα, τον παλμό και το τι πραγματικά αντιπροσωπεύει αυτός ο Σύλλογος. Και πιστέψτε με, ο τρόπος που το κάνει, μας ωθεί όλους μας να αγαπήσουμε και να νιώσουμε τον ΑΡΗ και τον κόσμο του πολύ περισσότερο».
«Επιθυμία μου να φοράω αυτή τη φανέλα για πολλά χρόνια»
- Πώς έχει το θέμα της επέκτασης του συμβολαίου σου;
«Δυστυχώς δεν είναι ένα θέμα που εξαρτάται αποκλειστικά από τις δικές μου προθέσεις. Στον ΑΡΗ βρίσκομαι ως δανεικός και δεν γνωρίζω αν έχει κινηθεί κάποια διαδικασία ως τώρα. Η δική μου πρόθεση, πάντως, είναι να παραμείνω».
- Το καλοκαίρι γράφτηκε ότι είχες πρόταση από τους συμπολίτες. Ισχύει;
«Όχι, δεν υπέπεσε τίποτε τέτοιο στην αντίληψή μου».
- Το ρωτάμε αυτό, γιατί μόλις γράφτηκε για ενδιαφέρον του ΑΡΗ για σένα, την επόμενη κιόλας ημέρα όλα τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ της πόλης, αυτομάτως ανακάλυψαν και ενδιαφέρον της ομάδας που σαν πιστά σκυλάκια υπηρετούν τόσα χρόνια.
«Δεν μου κάνει καμία αίσθηση αυτό, αφού ξέρω καλά πώς λειτουργεί ο Τύπος…».
- Δεδομένης της συμπάθειας και της αγάπης που τρέφει ο κόσμος προς το πρόσωπό σου, θα μπορούσες ποτέ να πας εκεί;
«Επειδή ακριβώς και εγώ σέβομαι απόλυτα τον κόσμο, θέλω να είμαι και απόλυτα ειλικρινής μαζί του. Η λέξη “ποτέ” για έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή είναι πολύ βαριά και μπορεί να σε εκθέσει εύκολα. Τα παραδείγματα, άλλωστε, είναι και πάρα πολλά και πολύ πρόσφατα.
Το μόνο που μπορώ να τονίσω τη στιγμή αυτή που μιλάμε, είναι ότι νιώθω απόλυτα ικανοποιημένος εδώ, τόσο από την ομάδα, όσο και από τη συμπεριφορά του κόσμου προς το πρόσωπό μου, οπότε το πρώτο μου μέλημα και επιθυμία είναι να συνεχίσω να φοράω αυτή τη φανέλα για πολλά ακόμη χρόνια.
Άλλωστε, τον πρώτο και τελευταίο λόγο στην περίπτωσή μου έχει ο ΑΡΗΣ. Αυτός θα αποφασίσει αν θέλει να με κρατήσει ή όχι. Έχουμε καιρό, πάντως, μπροστά μας για αυτό το ζήτημα, αφού μεσολαβούν οι κρισιμότεροι αγώνες ολόκληρης της χρονιάς και πρέπει να μείνουμε απόλυτα προσηλωμένοι σ’ αυτούς».
- Ακριβώς. Τελικός Κυπέλλου και συμμετοχή στα playoffs. Ή αλλιώς… ραντεβού με την Ιστορία.
«Θέλω να γνωρίζετε ότι έτσι ακριβώς νιώθουμε και όλοι εμείς οι παίκτες. Η ευθύνη δεν είναι απλά μεγάλη, είναι τεράστια. Υπήρξαν στιγμές, ειδικά μετά από άσχημα αποτελέσματα στην αρχή του Πρωταθλήματος, που δεν μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδια.
Ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει η κατάκτηση ενός Τροπαίου για τον ΑΡΗ και δεν υπάρχει ούτε ένας από εμάς που να μη θέλει να γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στο βιβλίο της Ιστορίας αυτού του Συλλόγου.
πηγη: arisfm.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου